Duygumm

İstanbul gibisin… Bir bakışınla içimde kıtalar yer değiştiriyor. Kalbim bazen Avrupa oluyor, Bazen Asya’ya kaçıyor senden. Gülüşün Boğaz gibi; Baktıkça geçmek istiyorum ama Geçtikçe daha çok kalmak istiyorum. Saçların gece… Kız Kulesi’nin etrafında dolaşan rüzgâr gibi. Ben ise sana yaklaşmaya çalışan Bir vapurun sabırsız düdüğüyüm. Bazen fırtına oluyorsun; Martıların bile susuyor, Benim kalbim konuşuyor sadece. Ve ben anlıyorum… İstanbul nasıl sevilmezse mantıkla, Sen de öyle seviliyorsun. Kayboluyorum sende; Sokak sokak, nefes nefes… Çünkü bazı aşklar şehir gibidir; İçinde yaşarsın, Ama asla tamamını keşfedemezsin. Sen İstanbul’sun… Ve ben Sana her gün yeniden gelen Bir yolcuyum.

Seviyorum seni, Ekmeğin kokusunu duyan bir aç gibi, Susuz kalmış bir yolcunun Musluğa eğilip su içmesi gibi. Seviyorum seni, Gece uykumdan uyandıran bir ateş gibi, Kalbimi hızlandıran bir telaş gibi, İçimde büyüyen bir hayat gibi. Bilmezdim Bir gülüşün bu kadar ışık olacağını, Bir sesin kalbime bu kadar dokunacağını, Kelimelerin böylesine yetersiz kalacağını. Şimdi anlıyorum, Şarkılar neden böyle derin, Şiirler neden böyle yarım. Çünkü seni anlatmaya Hiçbir kelime yetmiyor, Ama yine de Her kelime seni söylemek istiyor.

Gözleri çukur derler ya, Ben derinlik görüyorum orada; Büyük, güzel ve içine düşülesi bir gökyüzü saklı bakışlarında. Bir kez bakman yetiyor, İnsan kendini unutuyor. Sanki bütün yollar o gözlerin içinde kayboluyor. Kokun… Bir çiçeğin sabah serinliği gibi, Yaklaştıkça huzur, Uzaklaştıkça özlem bırakıyor içimde. Gamzen var bir de, Gülüşünle açılan küçük bir mucize. Dünya ciddiyetini kaybediyor o minicik çukurun içinde. Ve dudakların… Bal demek yetmez belki, Tatlılığı değil sadece, Sözlerinle şifa oluşu asıl büyüsü. Sen bir bütün olarak güzelsin, Parça parça değil. Ama itiraf edeyim; Her detayın ayrı ayrı şiir oluyor bana.

Yorgun düşmüş gözlerinde uykusuz gecelerin izi var biliyorum… Ama bil ki, her nefesinde yanında dua gibi bekliyorum. Ateşin yükselse de teninde, ellerim serinlik olsun ister alnına. Bir “iyiyim” deyişine bin şükür sığdırırım kalbime. İlaç saatlerinden daha dakik özlemim çalıyor kapını. Battaniyenin altında üşürsen, sarılmak için hazır bekliyor hasretim. Geçecek sevgilim, bu ağrı da, bu halsizlik de… Çünkü sen gülümsediğin an iyileşir dünya bile. Şimdi dinlen, gözlerini kapat, Ben nöbetteyim. Sen sağlığına kavuşana kadar kalbim başucunda bekliyor.

Sesini duyduğumda titreyen kalbim şahittir ki Adını fısıldayan rüzgâr bile senden yanadır. Gözlerin değdi mi geceme, Karanlık kendine başka bir sabah arar. Bir adımın yeter içimde bahar başlatmaya, Bir susuşun yeter, içimde fırtına koparmaya. Sen konuşurken dünya susar sanki, Zaman bile diz çöker o anın önünde. Ellerin değmese de ellerime, İzlerin dolaşır avuç içlerimde. Bil ki; Kalbim, adını her atışında yeniden yazıyor kaderime.

Senin üzülmene bile üzülecek kadar çok sevdim seni, Gözlerine bakıp gülüşünü izlerken, Dünyanın en mutlu insanı olacak kadar Çok sevdim.

Hazineler viranelerde saklanır derler, Yıkılmış duvarların ardında Kimsenin cesaret edemediği karanlıkta Bulması zordur, Çıkarması emek ister, Kıymetini bilmek ise yürek… Benim viranem kalbimdi bir zamanlar, Rüzgâr eser, toz savururdu içimde. Kimse bilmezdi, En derinde saklı bir cevher olduğunu. Sonra sen geldin… Bir define arayıcısı gibi değil, Bir bahar gibi dokundun yıkıntılarıma. Taşlar yerinden oynadı, Duvarlar ışık gördü. Meğer hazinem senmişsin, Cevherim, en kıymetlim… Karanlıkta parlayan tek ışığım, Yıkıntılar arasındaki altın damar. Seni bulmak kolay değildi, Sana ulaşmak cesaret istedi. Ama şimdi biliyorum; Gerçek hazineler gösterişli sandıklarda değil, Yaralı kalplerin derinliklerinde saklanır. Ve ben, Tüm dünyayı verseler değişmem seni… Çünkü sen Bulduğum en kıymetli hazine, Kalbimin tek cevherisin.

Cevrin beni öldürse de aşkından usanmam Kanmam Ebediyyen sana kanmam sana kanmam Hicrinle güzar etse de ben ömrüme yanmam Kanmam ebediyyen sana kanmam sana kanmam

Hissedince sana vurulduğumu Anladım ne kadar yorulduğumu Sakinleştiğimi, durulduğumu Denize dökülen bir pınar gibi Şimdi şiir bence senin yüzündür Şimdi benim tahtım senin dizindir Sevgilim, saadet ikimizindir Göklerden gelen bir yadigar gibi Sözün şiirlerin mükemmelidir Senden başkasını seven delidir Yüzün çiçeklerin en güzelidir Gözlerin bilinmez bir diyar gibi Başını göğsüme sakla sevgilim Güzel saçlarında dolaşsın elim Bir gün ağlayalım, bir gün gülelim Sevişen yaramaz çocuklar gibi

Seni Sevmek, Bir şehrin bütün ışıklarını tek tek yakmak gibi içimde, Karanlıklarımı çağırıyorum, Geliyorlar... Ama senin adını duyunca geri çekiliyorlar. Ben seni bir çocuğun ilk defa gökyüzüne bakışı gibi seviyorum, Şaşkın, ürkek ve sonsuzzz.. Kalbimmmm, Adını her andığımda, bir trenin istasyondan kalkar gibi sarsılıyor, Sanki bütün yollar sana çıkacakmış gibi ısrarcı ve inatçı. Seni düşünmek, Gece yarısı ansızın bastıran yağmur gibi, Kimse bilmez ama ben ıslanırım içimden, Seni o öyle seviyorum ki, belki biraz farklı, belki biraz taşkın ama deliceee. Ama ne yapayım Sevgi ilahi kudret tarafından verilen bir şey ise ben payıma düşeni az istemedim hiç, Sen benim en kalabalık yanlızlığımsın yanımda olsan da, olmasan da Kalbimin en iç odasında oturuyorsun. Bu sevda bir ok gibi değil, Bir yangın gibi de değil, Daha çok, İçimde büyüyen sessiz bir orman gibi, Her ağacın dalında adın var. Ve Ben... Bu ormanda kaybolmayı hiç bu kadar istememiştim.

Seni ne kadar mı seveceğim Dinlee Son günüme kadar Kalp durana kadar

Kim demiş lan ölümden öte köy yok Özlemek diye bir yer var Eti yok kemiği yok ceset var Mezarı yok…

Sevgi yukarıdan gelir insan sanır ben yaptım Farketmez ilahi gücün verdiğini, kendinden sanır Bir ok misali tam kalbine saplanır kalır Çıkarsan ayrı kalır çıkarmasan ayrı kalır

Sarı gülüm zaman bitti yön bitti Yarın gitti, bugün geldim, bağışla Yazamadım parmağımdan can gitti Kırk yerimden yara aldım bağışla Arı balda, koku gülde, ben sende Soldurmadım aşk rengini desen de Beklesen de farkısız, beklemesen de At çatlattım, yolda kaldım bağışla Akşam sularında ışık aradım Ya hep, ya hiç dedim; üç şık aradım Yaslı yüreğime aşık aradım Bir ömürden sonra buldum bağışla Sarı gülüm, yarin olsam ne dersin Sevdalın, arın olsam ne dersin Tarlan, yerin olsam ne dersin Olamadım, yerin oldum bağışla

Sevgimden suskunluğum… Bazı şeyleri kalbim çoktan anlamış aslında. Ama insan bazen gerçeği bilmezden gelmeyi seçiyor. Çünkü adı konmamış şüphe, adı konmuş bir hayal kırıklığından daha hafif geliyor. Gözlerim görüyor belki, ama kalbim “yanılıyorsundur” demeyi seviyor. Bazen bilmek değil,inanmak istiyor insan. Bilerek hissederek.

Seni üzmeye çıkmadım karşına Üzüntün, mutluluğun, sevincin, kederin Ne varsa bölüşmek için geldim Hangi gözle koyup Nasıl bakmak istersen Öyle biri olurum Ben yerimi asla yadırgamam Dost de, sırdaş de, arkadaş de, sevgi de, aşk de Sen ne dersen de Ne anlam yüklemek istersen Ben o kılığa bürünürüm İzin verdiğin sürece Yanında olurum Olmak isterim Sen benim baharımsın Sen benim Alın yazımsın Sen benim her şeyimsin Sen benim her şeyimsin

Müsait zamanın olduğunda... Uğrayıver yüreğime... Bir ara uzun uzun sev beni. Gelmesen de olur, Malum hayat işte... Herkesin Aşk'ı başından Aşk'ın... Ama sen gel olur mu?

Her şey zamanla yol alıyor… Bir tohum toprağa düşüyor, sabırla filizleniyor, Yağmuru görüyor, rüzgârı tanıyor, Büyüyor… Kendi gölgesini taşıyacak kadar güçleniyor. Bizim sevgimiz de öyle. Aceleden uzak, telaştan arınmış, Günlerin içinden geçe geçe Olgunlaşıyor. Her sabah biraz daha kök salıyoruz birbirimize, Her akşam biraz daha kenetleniyoruz. Sanki kalplerimiz görünmeyen bir iplikle Daha sık bağlanıyor her geçen gün. Sevgimiz yüreğimize sığmıyor artık, Taşıyor… Bir bakışta, bir susuşta, Adını içimden geçirdiğim her anda Dalgalar gibi büyüyor. Ve ben, Zaman geçtikçe seni Daha derinden, Daha gerçek, Daha kendim gibi hissediyorum.

Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa Bil ki seni düşünüyorum Bir vapur yanaşırsa rıhtımına bin, acil Örtün karanlıkları masmavi denizlerde Ve dinle kalbimi bak nasıl çarpıyor nasıl O bütün özlemlerin koyulaştığı yerde Bil ki seni bekliyorum Bir sabah gün doğarken aç perdelerini, bak Sevinçle balkonuna konuyorsa martılar Kendini tadılmamış derin bir hazza bırak Dökülsün dudağından en umutlu şarkılar Bil ki seni istiyorum Gecelerden bir gece uyanırsan apansız Uzaklarda elemli, garip bir kuş öterse Bir ceylan ağlıyorsa dağlarda yapayalnız Ve bir gün kabrimde bir kara gül biterse Bil ki SENİ SEVİYORUM

“Ne kadar seviyorsun dersen; “Nar” kadar derim. Dışımdan bir ben görünürüm, içimden binlerce sen dökülür…”

Bir gün diyeceksin ki O yalnızdı tek başınaydı, Kızıyordu bağırıyordu, Kıskanıyordu, ruh hastasıydı ama Ölesiye seviyordu beni…

"Ben bir insanım, mükemmel değilim, hiç olmadım, hatalarım var. Bazen yetişemem, bazen yorulurum, bazen vazgeçemem, ama hiçbir zaman kimsenin kalbini kırmam. Koşulsuz severim, hep gülerim, her güldüğümde mutlu olmam. Acımı kimseye göstermem Gözyaşımı kimse göremez Ama dedim ya ben bir insanım."

Yaptığım hiç bir şeyi beni sev diye yapmadım Seni sevdiğim için yaptım…

Birbirimizi iyileştirebilir miyiz? Bak gerçekten bunu bilmiyorum. Belki birbirimize çok kötü gelecez, belki birbirimizi zehirleyeceğiz ama bildiğim tek bir şey var o da, sen benim kazanamayacağım en güzel kavgam olacaksın.

Seni çok özledim demek istiyorum " Cümlede en çokta çok kelimesi az kalıyor. " Sen de beni çok özle" demek istiyorum bu kez de çok kelimesi çok olur diye korkuyorum. Söyleyince çok oluyorum susunca da çok ölüyorum...

Cennetin neresinde büyüdün sen ey kadın, Hangi kutsal sırrı taşıyor o güzel gözlerin.

Çok değil… Bir sesini duyasım geldi, Bir de gülüşünden öpesim. Çok değil… Bir yüzünü sevesim geldi, Bir de seni verene ölesim.

İki gecem var ikisi de uykusuz geçer. Birisi sensiz olduğum gecem, hasretin bırakmaz ki nasıl uyuyayım. Birisi ise senle olduğum gecem, sen yanımda varken söyle ben nasıl uyuyayım.

Seni severken hiç tereddüt etmedim ben . Sanki yıllardır seni tanıyormuş gibi. Önce gözlerini kısarak bakışını sevdim . Sonra sırf sensin diye sana dair her şeyi...

Yüzünü avuçlarımın arasına alabilmek Bilirsin bu böyle sıradan eylem değil Bu bütün mutlulukların ellerime inme şeklidir…

Bana bir şeyler yaz sevdiğim. Gerek yok şiir olmasına, “Ö z l e d i m” de yeter, Ben uzun uzun okurum Yokluğuna her uzanışımda…

“Gözlerin çok müsaitti sevilmeye Azcık bakayım derken İçine düştüm”

İzin ver çocukluğuna kadar inip Hep seveyim seni

Sevdiğinize canımın içi demeyin Çünkü bazı insanlar Hayatına girmez İçine yerleşir, Canımın içi demek, Seni sevdim değil Seni kendim bildim demektir. Herkes yanımda olabilir Ama sen Hep içimdesin

Saçının teli yere düşse Öpüp başıma koyacak kadar değerlisin bende, Sen beni hep sev bedeli neyse öderim ben, Sözüm söz olsun

Ne kadar uzakta olursan ol En fazla gözüm görmez, kokunu duyamam Sırf bu yüzden daha çok özlerim seni Daha çok aklıma gelirsin Daha başka türlü severim seni. Anlayacağın senden vazgeçmem mümkün değil, bir gün değil bir an bile mümkün değil, Nasıl sevdiğim konusunda en ufak fikrin bile yok, Öyle böyle değil.

Ne güzel bir rızıksın sen bana Hangi sevabımın mükafatısın, bilmiyorum, Öyle güzel sindin ki içime, Nasıl desem sanki hep benimleymişçesine. Ben, sen de kendime rastladım Ayna değil aynı misali. Gözlerinde umuduma, gülüşünde sevinçlerime yüreğinde yüreğime rastladım. Senden sonra aramadım hiç bir şey, Zira sen oldun bana her şey, Yokluğuma var oldun, suskunluğuma ses yorgunluğuma nefes seninle çocuk oldum,seninle koca bir adam öyle bir sardın ki benliğimi, Yanlız seninle varım ben.

Birini aradığım için sana aşık olmadım, kendi başıma çok yalnız hissettiğim içinde değil, Bir ilişkiye ihtiyaç olduğu için de sana aşık olmadım, Mutlu olmak için de değil, Bana ihtiyaç duyduğunu hissettirdiğin için sana aşık oldum. Sana sevgimi verdiğimde karşılık olarak bana sevgini verdiğin için, Sana aşık oldum. Çünkü sen çok özel bir enerji yayıyorsun. Sana aşık oldum çünkü sen, sensin.

Seni her zaman dinleyen, Nefes almayı kolaylaştıran biri olmak istiyorum, Mükemmellik vaat etmiyorum sana, sadece dürüstlük ve asla şüphe duymayacağın bir sevgi.

"Senin yanında yürümenin güzelliğini ben sana anlatamam ama sana durup bakınca orada olduğun için içimden bin kere teşekkür ettiğimi bil isterim."

Sonra güzel bir insan girecek hayatına. Sen, “kaldı mı böyle iyi kalpliler?” derken bulacaksın kendini. İlk başta anlayamayacaksın çünkü uzun zamandır yalnız hissetmiş olacaksın kendini koca evrende, onca insan olmasına rağ­men. Ama o, ayna olacak sana, bir ışık olacak sonra, karanlığını aydınlatan, kitap olacak, okunması gereken, yol olacak, beraber yürüyeceksiniz... Onu arıyorsan koca evrende, o da seni arıyordur aslında, sadece hazır olmayı bekliyorsunuz ikiniz de. Bu yüzden karşılaşana dek bazı acılardan geçecek, bazı kötü günler geçireceksiniz, birbirinizi bulunca daha çok kıymet bilmeniz için. ayrı hayatlarda ama hep aynı frekanslardasınız, çünkü bağlısınız birbirinize, doğduğunuz günden beri, korkma yalnız olmaktan! Şu an yalnızsın belki ama bu ona hazır olman için gereken bir süre sadece..

Seni sevdiğime hiç pişman değilim Varsın imkansızım ol Hiç kavuşmayayım sana ama kalbime verdiğin Heyecan, Yüzüme verdiğin tebessüm Öyle işte…

İnsan yarası yarasına denk gelene aşık olur Birini bulmak ile birbirini bulmak arasında Dünyalar kadar fark vardır Birini bulursan zaman geçirirsin Ama birbirinizi bulursanız ömür geçirebilirsiniz diyor Temel bir ortaklıktan bahsetmek gibi…

Muazzam bir ihtimalsin Gökyüzüne dokunmak gibi Tüm maviliklerin sahibi olmak gibi Hani nasıl desem Mutlu olmak gibi…

Nerden nasıl çıktın karşıma bilmiyorum Ama sana bakarken kıyamıyorum, baktıkça da doyamıyorum Bazen bir insan bin insandan daha iyi geliyormuş Şu deli başıma bin dert olsan bir dermana değişmem seni…

Sen değilmiydin bir anda karşıma çıkıp tövbeli iken beni aşka düşüren Peki ya, ben değilmiydim sadece imkansızı değil yasak olduğunu bildiğim halde her şeye rağmen seni seven..

İnsanlar tesadüfen karşılaşmaz onları karşılaştıran Allahtır. Enfal 63

Bir daha dünyaya gelsem aynı hayatı daha ustaca ve korkusuzca yaşarım Ama bu sefer seni tanımakta gecikmem…

Seni ben seçmedim Gülümsediğini gördüğümde Kalbim şöyle dedi; “Burada kalıyoruz”

Ben aşk nedir bilmem Eski kafalıyım, Bir seni bilirim, Bir de adın geçince sıkışan kalbimi…

İki insan ansızın karşılaşırsa Bu kaderdir, Birbirlerini sevip anlaşırlarsa Bu kısmettir, Dilerse Allah ve kavuşurlarsa Buda nasiptir…

Sen simdi git Yaratilanlar arasinda en guzelimis gibi uyu Ben sana kavusabilmenin carelerini arayacagim...

Tesaduf seni onume cikarmasaydi eger, Gene ayni sekilde fakat her seyden habersiz yasayip gidecektim, Sen bana dunyada baska bir hayatinda oldugunu benim bir de ruhumun bulundugunu ogrettin.

Beni uzme olur mu? Cunku biri beni uzerse, Ben sana soyluyorum, Sen beni uzersen Ben kime soylerm ki